Η θεωρία των κατσαρών γραμμών...

Η θεωρία των κατσαρών γραμμών είναι μια προσπάθεια για γραφική απεικόνιση μιας σχέσης, αλλά και εκτίμησης μιας πιθανής πορείας της σε βάθος χρόνου.

Για αυτό χαλάρωσε, φόρεσε ζώνες ασφαλείας στα μάτια και το μυαλό σου, και... ξεκινάμε:

Το έχεις ακούσει, πιθανώς να το έχεις νιώσει κιόλας... "βρήκα το άλλο μου μισό", "ταιριάζουμε απόλυτα", κλπ. αντίστοιχες φράσεις μετά από μια-δυο μέρες ή έστω εβδομάδες γνωριμίας...
Όσο μεγαλώνεις, όμως, νομίζεις ότι γίνεσαι πιο ξενέρωτος, γιατί είσαι χαλαρός, προσγειωμένος και ξέρεις ότι το πιθανότερο είναι να πρόκειται για ψευδαίσθηση. Επίσης, μετά από λίγο καιρό αρχίζουν μικρές διαφωνίες, που κατά βάθος (και μαζοχιστικά) ανυπομονούσες να ζήσεις, και που επιβεβαιώνουν τις όποιες αμφιβολίες είχες...



Εδώ έρχονται οι κατσαρές γραμμές!

Αν προσπαθήσουμε να απεικονίσουμε γραφικά τις τάσεις, επιθυμίες, ανάγκες, απαιτήσεις κλπ. χαρακτηριστικά, αλλά και γενικότερα τη συμπεριφορά ενός ατόμου, τότε έστω ότι θα είναι μια γραμμή της μορφής αυτής:

Όπου +, - είναι: μου αρέσει, δε μου αρέσει, το ανέχομαι, δεν το ανέχομαι κλπ....

Ακολουθώντας το σεξιστικό στερεότυπο, αλλά και υποθέτοντας ότι στο παράδειγμά μας έχουμε μια ετεροφυλόφιλη σχέση μεταξύ δύο ατόμων, θα πρέπει η μπλε γραμμή και η κόκκινη γραμμή να έρθουν κοντά!
Όπου οι καμπύλες είναι αρμονικές μεταξύ τους, είναι προφανές ότι δεν υπάρχουν προστριβές ή διαφωνίες... Όπου δείχνουν να έχουν απόσταση (και ειδικότερα διαφορετικό πρόσημο, π.χ. στο πορτοκαλί), υπάρχει πρόβλημα...

Από μακριά...

Όταν έρθουν κοντά...
(η "Υγιεινή διατροφή" είναι τυχαία επιλογή ασυμβατότητας)

Πως απεικονίζεται όμως η υποτιθέμενη μαγική αρχή σε μια σχέση όπου έχουμε ..."επιτυχή ανεύρεση" του έτερου μισού;
Υπάρχουν δύο ενδεχόμενα:
α) Το από κοινού τέντωμα! Και οι δύο συμμετέχοντες σε αυτή την υποθετική σχέση έχουν τεντώσει τις γραμμές τους, και άθελά τους (?) έχουν δημιουργήσει μια ιδανική ψευδο-ταύτιση δύο ανθρώπων... Υπάρχουν αμοιβαίες υποχωρήσεις και ίσως κάποια δείγματα αυτοπεριορισμού...
Φυσικά, αυτό δεν είναι δύσκολο για να το καταφέρει κανείς, αφού υπάρχει η αστείρευτη αυτή πηγή ενέργειας που λέγεται έρωτας/καψούρα.
Οι ψιλοδιαφωνίες έρχονται όταν φεύγουν τα βεγγαλικά και οι πεταλούδες και αρχίζουν και οι δύο να χαλαρώνουν... Γιατί ο καθένας από τους δύο θα χαλαρώσει στο σχήμα που είχε πάντα η κατσαρή γραμμή του.. (εντάξει, ή έστω στο περίπου)...

_Πάμε μπουζούκια;(μπλιαχ) _Κανένα πρόβλημα!
_Μήπως να μέναμε μέσα σήμερα; _Κανένα πρόβλημα!

Κοίτα! Έχουμε μια τέλεια σχέση! 100% match!

β) Το μονόπλευρο τέντωμα. Είναι προφανές τι εννοώ. Ο ένας μένει με τη γραμμή του κατσαρή όπως πάντα και ο άλλος αναγκάζεται να κατσαρώσει τη δική του γραμμή για να ταιριάξει δίπλα του. Και συνεχίζω με τα γνωστά ...ενέργεια από έρωτα/καψούρα, αργότερα φεύγουν τα βεγγαλικά και οι πεταλούδες και αρχίζει να ξανασχηματίζεται στις παλιές του καμπύλες... προστριβές/διαφωνίες.

Άρα βγαίνει από μόνο του το εξής συμπέρασμα:
Είναι άδικο, κακό και ανώφελο σε μια σχέση να τεντώνεις ή να παραμορφώνεις τη γραμμή σου , γιατί είναι ένα ψέμα (και για σένα και για τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου). Είναι μια κατάσταση που αργά ή γρήγορα θα επανέλθει στη φυσική της τάση... Γιατί αν δεν επανέλθει, τότε αυτό σημαίνει ότι: α) θα ζήσεις μια ζωή μέσα στην αυτοκαταπίεση ή την ουτοπικοεθελοντικομαζοχιστικοψευδαίσθηση, ή β) ότι τόσο καιρό ήσουν σε λανθάνουσα κατάσταση και δεν ήξερες τι σου γινόταν!

Δε θεωρώ ότι μια ιδανική σχέση δεν πρέπει να έχει προστριβές, διαφωνίες ή γενικότερα μια διαφορετικότητα. Αντιθέτως, είναι το αλατοπίπερο σε μια σχέση... Αλλά όπως σε κάθε φαγητό, έτσι και στη σχέση, το αλατοπίπερο πρέπει να είναι στη σωστή ποσότητα... Παν μέτρον άριστον... και όπου βλέπεις πολλές ίσιες γραμμές να φοβάσαι...