Τι είμαι; Χταπόδι;;
Άσε που στην κατάσταση του πανικού δεν ξεκολλάνε οι σακούλες και με κάνεις να παλεύω με τη... γενετήσια ορμή μου για να μην αρχίσω το φτύσιμο!
Και μετά τι; Ή θα με βοηθήσεις, κάνοντάς με να νιώσω άχρηστος... ή θα περιμένεις και θα αφήσεις να με αγχώνει η θείτσα που περιμένει ως "επόμενος πελάτης" και ετοιμάζει μια τεράστια πυραμίδα Jenga...
Η δοκιμασία δεν σταματά όμως εδώ! Ακόμα και όταν έχω βάλει τα πάντα σε σακούλες, βάζω τα ρέστα στο πορτοφόλι, ψάχνω που να βάλω την απόδειξη-γραβάτα και ετοιμάζομαι να στριμώξω τις μπαταρίες που είχαν χαθεί στο πλαστικό βουνό, τι το θέλεις και μου στέλνεις σαν τσουνάμι τον παστουρμά και τη ρέγγα της θείτσας;;; Γιατί της δίνεις το δικαίωμα να χωθεί ανάμεσα σε εμένα και στα ψώνια μου;; Άσε με να γραπώσω ήσυχα τις σακούλες μου! Άσε με να ψαχουλέψω χαλαρός τη στοίβα με τις σακούλες για ξεχασμένα προϊόντα... Νομίζω ότι το αξίζω μετά από τόση προσπάθεια...
Μια χαρά ήταν παλιά, όταν ...χλάπα χλούπα χτυπούσαν μια μια τις τιμές... Περίμενες κιόλας!
Α, και για προλάβω τον "Ανώνυμο" που θα σχολιάσει, ναι, είμαι ένας μαθουσάλας και δεύτερον, ναι, γίνονταν πολλά λάθη... (απλά τώρα δε μας κλέβουν από λάθος)...
Κι έλεγα κι εγώ!!!!Νόμιζα ότι μόνο εγώ αγχωνόμουν που οι θείτσες ενω περιμένουν με κοιτάνε με μισό μάτι που δεν είμαι χταπόδι!και καλά αν πάμε με τον Μιχάλη (4 χέρια δηλαδη)...αλλά όταν -προ εγκυμοσύνης- πήγαινα μόνη μου ,εκεί να δεις γλέντια!!!αφού είχα φτάσει στο σημείο να νομίζω οτι κάτι δεν κάνω καλά!!(μήπως οι θείτσες έχουν ανακαλύψει καμία πατέντα;)
ΑπάντησηΔιαγραφήμια κότα "μου την είχε πει" κιόλας!
Κολλάνε πάνω σου λες και αν καθυστερήσουν μερικά δευτερόλεπτα θα πάθουν τίποτα!!
Άσε που όταν τα ταμεία είναι μικρά ,η ταμίας δεν το έχει σε τίποτα να σπρώξει τα προιοντα της ανυπόμονης μανταμ πάνω στα δικά σου ένω εσύ παλεύεις με το πορτοφόλι,το καρότσι και τις τσάντες (που ξεκολλημό δεν έχουν!!)ουφ!
Τώρα βέβαια με την "φουσκίτσα" μπροστά ,ας κάνει να με στραβοκοιτάξει καμία/κανείς...εκεί παίρνω το "απαξιωτικό" μου βλέμμα :"καλά στραβούλιακας είσαι?υ-πο-μο-νη."
Πάνω σε αυτό το θέμα αγαπητέ μου Τσιπίου έχω πολλά να πω αλλά το συμπέρασμα είναι ένα ,όπως πάντα:
Τι κι αν τα ταμεία είναι μικρά και οι ταμίες λίγοι;Δεν μας κοστίζει τίποτα να είμαστε πιο ευγενείς εκτός από λίγα δευτερόλεπτα...
Με αγάπη,
η φίλη σου Κατερίνα Κρούση.
Κατ,
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλά τα λες... αλλά βρήκα τη λύση!
Θα μισθώνουμε την Έφη για βοήθεια κάθε φορά που θα πηγαίνουμε super market!
Έχουμε το χταπόδι στα πόδια μας και καθόμαστε και σκάμε....
μη το γελάς καθόλου!
ΑπάντησηΔιαγραφήη χταποδοαδερφή μου θα μας βγάλει ασπροπρόσωπους!