Φανάρι κόκκινο... Εσύ σταματημένος... Μπροστά σου 5-6 οδηγάρες...
Ξαφνικά νιώθεις ένα τσίμπημα ευτυχίας στην καρδιά... Ναι! ...Άναψε πράσινο!! Ψάχνεις μέσα από τα παράθυρα των μπροστινών αυτοκινήτων να δεις τα stop να αρχίζουν να σβήνουν σταδιακά (σαν ένα countdown απελευθέρωσης)... Ειδικά όμως ψάχνεις να δεις το stop του πρώτου, ώστε να μη χρειαστεί να κορνάρεις σαν κάφρος για τον πραγματικό κάφρο που δεν αντιλήφθηκε το βάρος της ευθύνης, που έχει πάντα ο πρώτος, όταν κάθε δευτερόλεπτο καθυστέρησης περνάει σαν αιώνας...
Καλά, το μεγάλο νούμερο είναι ο δεύτερος... όταν δεν ξεκινάει ο πρώτος... Έχει μπροστά του δύο πράγματα: ένα φανάρι ωραιότατα πράσινο και έναν κόπανο που κοιτάει το άπειρο, με ελαφρώς γυρμένο το κεφάλι... Τι περιμένεις ρε ζώο κι εσύ; Δεν καταλαβαίνεις ότι δεν κοιτάει το φανάρι;; Κοιτάει τα σύννεφα και ονειρεύεται...Παίξε φώτα, κόρναρε, βρίσε, φτύσε, σπρώξε!! Τι φοβάσαι;; Μην τον ξυπνήσεις;;; Πως αντέχεις;;
Κι έστω, σου λέω, ότι όλα πήγαν άριστα, μαγικά και διαστημικά και ήμασταν όλοι γατόνια! Πήραμε όλοι είδηση αμέσως ότι το κόκκινο φανάρι (ως σύμβολο του μπουρδέλου που ζούμε) έγινε πράσινο και είμαστε σε επιφυλακή... Σούπερ... νόμιζες..... Ρε άτονε μπροστινέ χαραμοφάη, γιατί όμως να πρέπει να φτάσει ο μπροστινός σου στα 5 μέτρα για να φιλοτιμηθείς να βάλεις την πρώτη και να αφήσεις αυτό το γαμοφρένο;; Τι νομίζεις;; Ότι θα ακουμπήσεις το γκάζι του μαντρακά σου και θα καρφωθείς στον μπροστινό σου από την τρελή επιτάχυνση που έχει το εργαλείο σου;; Ή μήπως είσαι μόνος σου; Στα παλιά σου τα παπούτσια για τον 5ο-6ο-κλπ. που απλά... ελπίζει;;
Έχεις σκεφτεί ρε μυρωδιάμπαλε πόσο εύκολο είναι να ξεκινήσουμε όλοι, μα όλοι, ταυτόχρονα;;; Δε θα τρακάρουμε... (λέμε τώρα)... Δεν αξίζει τον κόπο να το προσπαθήσεις;; Έλα, δεν είναι τόσο δύσκολο... Δε σου λέω να τρέχεις, ούτε να αγχώνεσαι, απλά να βάλεις λίγο νεύρο και σπιρτάδα στις αντιδράσεις σου... να δείξεις ότι αντιλαμβάνεσαι τι γίνεται γύρω σου, τη θέση σου στο σύμπαν και το πόσο επηρεάζεις τον πλανήτη που ζεις...
Να μην αρχίσω υπολογισμούς και βγάλω κανένα τρελό κοστούμι για το πόσες μέρες από τη ζωή μας χάνουμε από τους οδηγούς που καίνε ...αργό πετρέλαιο...
Εκπληκτικός! Έχεις απόλυτο δίκιο και πολύ χαίρομαι που, επιτέλους, ένας ακόμα με καταλαβαίνει και το γράφει!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι, αλλά από την άλλη υπάρχουν και οι απόλυτοι κάφροι, οι οποίοι κορνάρουν στο κλάσμα του ΄΄που άναψε πράσινο! Λες & περίμεναν να ανάψει πράσινο με την κόρνα στο ένα χέρι και στο άλλο χέρι το ...&$%%! τους!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίπαμε, υπάρχουν πάντοτε δύο πλευρές σε κάθε νόμισμα. & γιατί άλλωστε τόση ένταση? Άναψε πράσινο... ok. & τί με αυτό? Πού να πας? Στο μποτιλιάρισμα, λίγα μέτρα παρακάτω? Στην δουλειά σου, που χάνεις από ώρα σε ώρα? Στην γκρίνια του φίλου σου?
Το θέμα είναι σε εκείνους που περνάνε το φανάρι, πατάνε πάνω στην διάβαση και ως κλασικοί Έλληνες, μαζόχες, περιμένουν να τους κορνάρεις για να ξεκινήσουν! Στα μηχανάκια, που τους φταίνε όλοι οι οδηγοί αυτοκινήτων, αλλά επίσης πατάνε πάνω στις διαβάσεις, μη σεβόμενοι τους πεζούς και δίχως ίχνος σεβασμού προς τους οδηγούς αυτοκινήτων οι οποίοι περιμένουν να δουν, αν & πότε θα καταλάβουν ότι άναψε πράσινο, δίχως να χρειαστεί να κορνάρουν και να "μολύνουν" ακόμη περισσότερο την ούτως ή άλλως βρώμικη πόλη /ζωή μας...
Ως overall σχόλιο, θα χαρακτήριζα λοιπόν το εν λόγω άρθρο, "κατώτερο" των υπολοίπων που έχουν κατά καιρούς αναρτιστεί στο εν λόγω blogg. Υπό την άσκηση "πίεσης", εκνευρισμού.. "εν βρασμώ ψυχής" βρε παιδί μου και σίγουρα... ελλειπές. Νιώθω σαν να είμαι σε εστιατόριο και να διαβάζω από το menu, μόνο την λίστα με τα ορεκτικά! Εκεί θα σταματήσω...?? Εσύ φίλε?
Δεν είναι το ίδιο νόμισμα. Είναι "άλλο" νόμισμα. Δεν ανέφερα αυτούς που κορνάρουν με το που ανάψει πράσινο (που κι εμένα με εκνευρίζει τρομερά), αναφέρομαι σε αυτούς που καθυστερούν. Και ειδικά όταν έχει μποτιλιάρισμα εκεί είναι που δεν αντέχεις να περιμένεις άλλο ένα φανάρι... Που θα έχουν χωθεί άλλοι 10 μπροστά σου κλείνοντας το δρόμο... Ανάποδα τα λες..
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπίσης, κακώς μιλάς ειδικά εσύ, καθώς εκνευρίζεσαι συνέχεια με τη μαλακισμένη οδήγηση κάποιων, και σε έχω ακούσει πολλάκις να βρίζεις ως κάφρος ακόμα και γυναίκες για ψύλλου πήδημα..
Ας σταθώ εγώ μπροστά σου στο φανάρι που θα ανάψει πράσινο και να κάνω μια ώρα να ξεκινήσω, να σε πιάσει μετά εσένα κόκκινο και τότε ΑΝ μου πεις "δεν πειράζει" ή "και που θα πήγαινα" ή "μπράβο φιλαράκι μου γιατί θα με απέλυαν" τότε θα σου πλένω τα ρούχα για ένα μήνα...
Μήπως θεωρείς ότι σε ένα ποστ θα πρέπει να λύσω και το πρόβλημα με τις διαβάσεις των πεζών;
Μάλλον δεν καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που διαβάζεις....
tsipiou
Το χειρότερο όλων, είναι οι bloggers (& όχι μόνο) που δεν επιδέχονται κριτικής.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν διάβαζες προσεκτικότερα, θα καταλάβαινες ότι δεν διαφωνώ, αλλά ότι κάτι μου λείπει... η άλλη πλευρά!
& πώς ξέρεις ποιός είμαι και μου λες ότι βρίζω σαν κάφρος ακόμη και γυναίκες? (καλά ειδικά αυτό, είναι άκυρο σχόλιο... αφού οι γυναίκες επί το πλείστον, μαζί με τους ηλικιωμένους είναι οι βασικότερες πηγές κινδύνου, εκνευρισμού σε θέματα οδήγησης).
Anyway, γενικά το άρθρο σου εμπεριείχε εκνευρισμό, οπότε δεν ανέμενα κάτι διαφορετικό και από την αντιμετώπιση των σχολίων.
Λάθος μου, που σχολίασα.
Λυπάμαι... νόμιζα πως το internet, τα bloggs (ειδικά αυτό) είναι μέσα ελεύθερης έκφρασης και σημεία διαλόγου....
Δε σε καταλαβαίνω. Τη δέχθηκα την κριτική. Για αυτό και μπήκα στον κόπο να σου απαντήσω και κάνουμε και διάλογο νομίζω...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό θα μπορούσες να το πεις αν σου έσβηνα το σχόλιο ή αν δεν απαντούσα... Εκτός και αν "επιδέχομαι κριτική" σημαίνει για εσένα ότι δεν έχω δικαίωμα στο να απαντήσω στα σχόλιά σου...
Αυτό που δεν κατάλαβες και βιάστηκες να το σχολιάσεις ως "λάθος" είναι ότι ΔΕΝ σου υποσχέθηκα Σπουδή στη Συγκοινωνιολογία, αλλά έγραψα τη μαλακία μου επειδή έτσι ένιωσα, και έχω κάθε δικαίωμα να είμαι και εκνευρισμένος (και ξέρεις πολύ καλά πόσα έχω στο κεφάλι μου αυτό τον καιρό)...
Πως δε διαφωνείς; Δικαίωμά σου να πεις "διαφωνώ". Το να μπεις στον κόπο να γράψεις ένα μηδενιστικό "πφφφ... wrong!!!" δείχνει ότι εσύ μάλλον είσαι απόλυτος και θεωρείς ότι περίμενα τη βαθμολογία σου ή την όποια γενικότερα αποδοχή...
tsipiou
Καλά, είσαι "αλλού", οπότε δεν το συνεχίζω. Τί να πώ....
ΑπάντησηΔιαγραφή